RobertTECHNIEK · BEELD · NIEUWSGIERIGHEID

Computers & systemen

Een Windows-man
op de Mac

Een nieuwe Mac mini, oude gewoonten en onverwachte ontdekkingen.

Het verhaal

Een Windows-man op de Mac.

Mijn nieuwe Mac mini M6 met de 49-inch MSI-monitor, toetsenbord en Magic Trackpad.

Ik heb een lange geschiedenis met computers. Van DOS en de eerste Windows-versies tot programmeren in Pascal, C++, Visual Basic en uiteindelijk het ontwikkelen van bedrijfsapplicaties. Windows was al die jaren mijn vertrouwde omgeving. Ik had zo ongeveer iedere denkbare instelling wel eens gezien.

En toen kwam de Mac.

De Mac mini M6 van dichtbij.

Niet omdat ik ineens niets meer met Windows had, maar omdat het Apple-ecosysteem me erg aansprak. Na een periode van mobiele besluiteloosheid (Android of iOS?) werd het uiteindelijk de iPhone. Daarna volgde een Apple Watch.

Mijn kennismaking met macOS begon met een kleine Mac mini. Ook de AirPods kwamen erbij. Wat werkte dat allemaal prettig samen! En dan het gemak van AirDrop... en AirPrint.

Later volgde de MacBook Pro met M1 Pro. Die werd een vertrouwde computer waar ik uitstekend mee overweg kon.

Windows bleef me interesseren. Zakelijk kun je daar ook niet omheen. En Linux lonkte ook. Ik was benieuwd hoe die systemen er tegenwoordig voorstaan en wat ik ermee zou kunnen doen. Met de komst van mijn nieuwe Mac mini M6 — waarover zo meer — ontstond een mooie gelegenheid om dat eens uit te zoeken. Power genoeg in een ultrakleine behuizing.

Maar eerst moest mijn bestaande omgeving nog worden overgezet. En ook daar viel alweer genoeg te ontdekken.

01

De verhuizing.

MacBook Pro · 2021M1 Pro · 16 GB
Migration Assistant
Nieuwe Mac mini M6Apple Silicon · 24 GB
Aanvullende bestandsback-upCarbon Copy Cloner · Samsung T7 ShieldBestandskopie, vergelijken en controleren.

Mijn MacBook Pro met M1 Pro uit 2021 was op zich nog altijd een prima computer. Alleen begonnen de Thunderbolt-aansluitingen kuren te vertonen. Eén voor één gingen de poorten kapot. Ook Apple blijkt niet onfeilbaar.

De vervanger werd een Mac mini M6, met 24 GB geheugen en een interne SSD van 512 GB. Aangesloten op de 49-inch ultrawide QD-OLED-monitor — een scherm ter grootte van een voetbalveld, waar je behoorlijk wat vensters naast elkaar op kwijt kunt.

Met Migration Assistant van Apple verhuisde ik mijn bestaande omgeving naar de nieuwe Mac. Voor de zekerheid had ik met Carbon Copy Cloner ook nog een afzonderlijke back-up gemaakt op een Samsung T7 Shield.

De migratie verliep verrassend soepel. Apple is daar erg goed in. Maar met ongeveer 600.000 bestanden wilde ik toch controleren of alles daadwerkelijk was meegekomen. Na de nodige controles en vergelijkingen stond mijn vertrouwde omgeving op de Mac mini.

Inclusief, zo bleek later, een paar dingen waar ik niet echt op zat te wachten.

De computer en het scherm

Mijn vorige computer was een MacBook Pro uit 2021 met M1 Pro en 16 GB geheugen. De nieuwe Mac mini M6 heeft 24 GB unified memory en een interne SSD van 512 GB.

De MSI MPG 491CQPX QD-OLED heeft een gebogen 49-inch scherm (32:9) met 5120 × 1440 pixels. Volgens MSI ondersteunt het scherm maximaal 240 Hz, met een opgegeven responstijd van 0,03 ms en USB-C Power Delivery tot 98 W. Zelf gebruikte ik in deze opstelling 120 Hz.

Specificaties: MSI MPG 491CQPX QD-OLED.

02

Wat er ongemerkt meeverhuisde.

De Norton-systeemextensie stond nog ingeschakeld.
Het contextmenu bood de optie Delete Extension.

Ik vind het prettig om te weten wat er op mijn computer geïnstalleerd is. Tijdens het controleren van mijn nieuwe Mac mini ontdekte ik nog een systeemextensie van Norton. Opmerkelijk. Heel lang geleden had ik Norton geïnstalleerd, maar al snel ook weer volledig verwijderd. Althans, dat dacht ik.

Met systemextensionsctl controleerde ik welke extensies geregistreerd waren. Via de macOS-instellingen kon ik Norton deze keer écht verwijderen. Ook een oude Karabiner DriverKit-extensie bleek nog aanwezig. Na het verwijderen en opnieuw opstarten gaf een nieuwe controle:

0 extension(s)

Beter. Dat is wat je wil.

macOS blokkeerde een systeemextensie van Samsung.

Ook van Samsung Magician bleken nog wat componenten en registraties achtergebleven te zijn. Het kostte wat uitzoekwerk om die zorgvuldig weg te poetsen.

Ik ga niet beweren dat daarmee ieder spoor van oude software verdwenen is. Maar de ongewenste onderdelen die ik kon identificeren, heb ik voorzichtig opgeruimd.

Met verhuizen neem je altijd meer mee dan je denkt...

Een app en een systeemextensie zijn niet hetzelfde

Een systeemextensie voegt functionaliteit toe aan macOS en kan geregistreerd blijven wanneer de bijbehorende app al verdwenen is. Met systemextensionsctl controleerde ik welke extensies nog aanwezig waren. De verwijderoptie vond ik in de instellingen voor inloggen en extensies.

De melding 0 extension(s) betekent dat er geen systeemextensies meer geregistreerd waren. Het zegt niets over eventuele andere achtergrondprocessen of achtergebleven bestanden.

03

Een oude Windows-laptop schiet te hulp.

De Acer Spin 1 naast de MSI-monitor en de Mac mini M6.

Ik had nog een oude Acer Spin 1 liggen. Een oud, piepklein Windows-laptopje.

De Acer in laptopstand, met Samsung Magician.

Naast mijn nieuwe Mac mini had ik twee externe Samsung-SSD's: een T7 Touch van 1 TB en een T7 Shield van 2 TB. De Touch was beveiligd met een wachtwoord en vingerafdrukherkenning. Die beveiliging bleek een probleem.

De Samsung T7 Touch, met blauw oplichtende vingerafdruksensor.

Ik wilde de T7 Touch namelijk gebruiken voor Time Machine. Maar die maakt automatisch back-ups en die moet natuurlijk niet op mijn vingerafdruk gaan zitten wachten...

Op de Mac kreeg ik de Samsung-beveiliging niet uitgeschakeld. Samsung Magician werkte daar niet naar behoren. Dat moest op Windows gebeuren, zo bleek.

Met Samsung Magician kon ik op dat kleine Acer-laptopje een zogenaamde PSID Revert uitvoeren. Daarmee werd de hardwarebeveiliging teruggezet en de bestaande inhoud gewist. Daarna kon ik de SSD opnieuw formatteren en voor Time Machine gebruiken. Zonder dat mijn wijsvinger nodig was. Vreugde!

Zo kwam dat piepkleine Windows-laptopje toch nog van pas. Sterker nog: het was cruciaal!

Het touchscreen kan helemaal worden omgeklapt.
Wat PSID Revert hier deed

PSID Revert zette de hardwarematige beveiliging van de T7 Touch terug en wiste daarbij alle bestaande gegevens. Het ging dus niet om een reparatie van een defecte SSD.

De schijf gebruikt nu de versleuteling van macOS via Time Machine. De oorspronkelijke Samsung-beveiliging is uitgeschakeld.

04

Kleine eigenaardigheden.

Na de verhuizing kwam ik nog wat kleinere bijzonderheden tegen.

Mijn Logitech MX Master 4 bijvoorbeeld. Een bijzonder prettige muis, maar op mijn grote monitor voelde de beweging minder vloeiend dan met het Magic Trackpad. Misschien heeft dat te maken met de polling rate, de frequentie waarmee de muis zijn positie doorgeeft. Of dat werkelijk de oorzaak is, weet ik niet. Voorlopig gebruik ik hem gewoon; de extra functies zijn me daarvoor te prettig.

En toen waren er mijn AirPods. Die verdwenen op een gegeven moment, samen met hun oplaaddoosje, uit de batterijwidget van macOS. Ik controleerde onder andere de locatievoorzieningen en Find My Mac en paste verschillende instellingen aan. Daarna verscheen de batterij-informatie weer. Wat precies de oplossing was, weet ik niet.

Ook het Magic Trackpad deed even vreemd. De naam werd niet meer helemaal goed weergegeven in de widget. Even de naam veranderen en daarna uit- en inschakelen, en het probleem was verdwenen.

Geen wereldschokkende problemen. Maar wel van die kleine technische raadseltjes waar ik me behoorlijk in kan vastbijten.

Een melding over locatietoegang voor het weer. Dit bewijst geen oorzaak van het AirPods-probleem.
De AirPods en hun oplaaddoosje verschenen weer in de batterijwidget. Persoonlijke apparaatnamen zijn onleesbaar gemaakt.

05

Twee SSD’s en een NAS.

Mac miniInterne opslag
Bestandsback-up

Synology DS920+

CCC → Backup_MacMini
Om de twee weken op maandag

Time Machine

T7 Touch · 1 TB

Versleuteld APFS
Dagelijkse automatische back-ups

Experimenten

T7 Shield · 2 TB

Parallels VMs · APFS
Buiten beide back-uptaken

Met de nieuwe Mac wilde ik ook mijn back-ups goed regelen. Ik had al een Synology DS920+ en twee externe Samsung-SSD's. Die heb ik ieder een eigen taak gegeven.

Carbon Copy Cloner en de NAS

De handmatige CCC-back-up was in bijna een uur voltooid.

Op mijn Synology NAS maakte ik een aparte SMB-share aan: Backup_MacMini. Daarheen maakt Carbon Copy Cloner (CCC) een bestandsback-up van de interne Mac-opslag.

De taak staat ingesteld op iedere twee weken op maandag. CCC kan zelf verbinding maken met de NAS en de Mac zo nodig uit de slaap halen.

Ook hier verliep het niet meteen helemaal probleemloos. GarageBand bleek een map met de naam Aux te bevatten. Die naam leverde problemen op bij het wegschrijven naar de SMB-share.

Uiteindelijk heb ik GarageBand via het taakfilter van CCC uitgesloten. Daarna lukte de back-up wel. Een succesvolle handmatige back-up duurde bijna een uur.

Het resultaat was precies wat ik wilde: een werkende, automatisch uitvoerbare bestandsback-up naar de NAS.

CCC, SMB en de map Aux

De CCC-taak maakt een bestandsback-up van de interne Mac-opslag naar de SMB-share op mijn NAS. GarageBand is uitgesloten vanwege de mapnaam Aux en maakt dus geen deel uit van deze back-up.

De automatische taak staat ingesteld op iedere twee weken. De succesvolle handmatige back-up bevestigt dat de taak werkte, maar zegt nog niets over toekomstige automatische uitvoeringen.

Time Machine op de T7 Touch

Time Machine toont de eerste en volgende back-up, met versleutelde opslag.

De Samsung T7 Touch van 1 TB kreeg een andere bestemming. Nadat ik de oorspronkelijke Samsung-beveiliging had verwijderd, heb ik de SSD ingericht als versleutelde APFS-schijf voor Time Machine.

De beveiliging verloopt nu via macOS zelf, zonder de vingerafdrukbeveiliging van Samsung.

De eerste volledige back-up verliep goed. Ook de daaropvolgende incrementele back-up werd succesvol uitgevoerd.

Zo had ik naast CCC op de NAS ook een afzonderlijke Time Machine-back-up.

De T7 Shield: ruimte om te experimenteren

Dan had ik nog de Samsung T7 Shield van 2 TB. Die had eerder dienstgedaan als opslag voor de migratiekopie van mijn MacBook Pro. Inmiddels was die kopie niet meer nodig.

Ik heb de SSD gewist en opnieuw ingericht met een GUID-partitietabel en APFS. Het nieuwe volume kreeg een weinig verrassende naam:

Parallels VMs

Want daarvoor wil ik deze schijf gebruiken: virtuele machines met Windows en Linux.

De T7 Shield is bewust uitgesloten van zowel Time Machine als de reguliere CCC-back-up. Het is mijn afzonderlijke opslagruimte voor experimenten.

Vóór het opnieuw formatteren: het oude T7 Shield-volume.
Daarna: het APFS-volume Parallels VMs op de T7 Shield.

06

Het volgende experiment.

macOS bevalt me uitstekend, maar mijn belangstelling voor Windows is nooit verdwenen. En Linux heeft me ook altijd nieuwsgierig gemaakt.

Met de Mac mini, Apple Silicon en Parallels Desktop wil ik daarom eens kijken hoe Windows 11 Pro (de ARM-versie in mijn geval) en Ubuntu Linux (ARM64) tegenwoordig werken. Niet omdat ik van macOS af wil, maar gewoon omdat ik benieuwd ben naar die andere systemen en hun mogelijkheden.

Ik verwacht dat er voldoende valt uit te zoeken. En waarschijnlijk zal ik tegen nieuwe uitdagingen aanlopen, en nieuwe dingen ontdekken. Niet alles zal meteen werken zoals ik het bedacht had.

Dat zou overigens ook voor het eerst zijn. De uitdaging zit juist in het uitzoeken en ontdekken. Dat is precies de aantrekkingskracht. Vind ik dan. 😉

Windows op mijn MacHet vervolg: Windows 11 Pro in Parallels.

Terug naar Computers

ComputersMijn Mac, Windows en andere experimenten.